• cover

    Το ποίημα "Με τα μάτια της ψυχής μου" είναι εμπνευσμένο από την φύση και τα στοιχεία που την απαρτίζουν. O συγγραφέας/ποιητής έρχεται αντιμέτωπος με τα στοιχεία της φύσης. Μέσα από έναν ποιητικό διάλογο και έναν συμπερασματικό τρόπο τα πάντα παίρνουν ζωή και σύσταση. Ο Συγγραφέας/ποιητής στο ποίημα "Με τα μάτια της ψυχής μου" λειτουργεί σαν δέκτης που αφουγκράζεται τα μηνύματα που θέλει η ίδια η φύση να του μεταδώσει.

  • cover

    Οι άνθρωποι σήμερα κρίνουν εύκολα και καταδικάζουν. Ιησούς ή Βαραβάς; Προτιμούμε την λύτρωση ή την αμαρτία; Προφανώς τη λύτρωση, αλλά γιατί επιλέγουμε την αμαρτία; Πόσο αυτονόητο και πόσο δύσκολο είναι να κάνουμε την σωστή επιλογή;

  • cover

    Πως να χωρέσεις ακόμα και αν έχεις ατέλειωτες λευκές σελίδες μπροστά σου την πορεία ενός ανθρώπου που αναμφίβολα αποτελεί ένα τεράστιο κομμάτι στην ιστορία της Κρητικής Τέχνης Νοιώθω τιμή που προσπάθησα. Γιατί μέσα από εκείνον, ειχα την ευκαιρία να υμνήσω την απλότητα,την δημιουργικότητα,το μοναδικό,το αυθεντικό,το ειλικρινές , την ατόφια Κρητική ψυχή!Τον Νίκο Σκευάκη!

  • cover
  • cover
  • cover

    Μια πνοή Αγάπης για τον καθένα σας, από σύντομες δημιουργίες της δικής μου ανάσας. «Στη γλώσσα των Ινδιάνων Χάιντα, που ζούσαν στις βορειοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, κοντά στις ακτές του Ειρηνικού, το ρήμα «γράφω ποίηση» είναι ίδιο με το ρήμα «αναπνέω».»~Από το βιβλίο «Αμάντα» του Τόμ Ρόμπινς

  • cover

    Χύμα.

    Δηλαδή; Αχταρμάς. Άρες μάρες κουκουνάρες, που λένε.

    Καμιά συνάφεια, καμιά συνέπεια, καμιά χρονολογική σειρά.

    Χύμα στην κυριολεξία.

    Δεκατρείς παρά μία ιστορίες.

    Γιατί δεκατρείς; Έτσι για να ξορκίσουμε τη γουρσουζιά.

    Ιστορίες; Ίσως.

    Χρονογραφήματα; Πάλι ίσως.

    Αναμνήσεις; Σίγουρα ναι.

    Έξω από τις Τράπεζες, μπανιστήρι απ’ το μπαλκόνι μου, εμπειρίες, εικόνες και ακούσματα, στιγμές που έζησα και ζω καθημερινά.

    Το σήμερα και το χθες πιασμένα χέρι – χέρι.

    Η κυρά Μαριγούλα με τον Μάριο.

    Και λίγη πολιτική σάτιρα. Βλάπτει; Μάλλον όχι

    Είπαμε: Ιστορίες του αέρα. Όλες χύμα. Αχταρμάς.

  • cover

    Παραμύθι για ενήλικες. Περιγράφει ένα μακρινό στο παρελθόν βασίλειο, όπου όλες οι συναλλαγές γίνονταν με ανταλλαγή προϊόντων και τις προστριβές που προέκυπταν. Ο Βασιλάς καλεί κάποιο σοφό από άλλο βασίλειο που έλεγε ότι είχε λύση. Αυτός σταδιακά δημιουργεί μια τράπεζα, από την οποία όλοι δανίζονται αλλά και γρήγορα χάνουν τα πάντα. Στο τέλος βρίσκεται λύση. Παρουσιάζονται επίσης προτάσεις για το σημερινό οικονομικό σύστημα: Μία σήμερα εφαρμόσιμη και μία ιδεώδη μελλοντική.

  • cover

    Τελικά οι ευχές των καλεσμένων φαίνεται ότι, έπιασαν τόπο γιατί ο ζζζζζζ Ριποκούκου, με τη Φρατελίτσα του έζησαν χρόνια πολλά κι’ ευτυχισμένα από εκείνο μάλιστα το αξιοζήλευτο, φτεροταιριαστό ζευγαράκι γεννήθηκαν οι τρισχαριτωμένες μαρουδίτσες… Μαρουδίτσες οι οποίες, γέμισαν το κόσμο φέρνοντας ελπίδα και παρηγοριά ιδιαίτερα στα καλά παιδάκια που αφού τις χαϊδέψουν τις συνοδεύουν στο φτερούγισμα τους, με το χαρούμενο τραγουδάκι… Πέτα- πέτα μαρουδίτσα…

  • cover

    Μετά τη διάλυση της Συμπαντικής Παντοκρατορίας, ληστές και κακούργοι λυμαίνονται τα άγρια εδάφη της Φεηνάρκια: απομεινάρηδες των στρατών της Παντοκράτειρας αλλά και γηγενείς που προσπαθούν να επωφεληθούν από την κατάσταση. Όταν ένας έμπορος από τη Χόλκεραλ, ο Καντάρφιλ, δέχεται επίθεση από τους ληστές της Σαρντίκα-Νοθ, μια ομάδα μισθοφόρων έρχεται απρόσμενα προς βοήθειά του για να τρέψει τους ληστές σε φυγή. Σύντομα όμως ο Καντάρφιλ μαθαίνει πως οι σωτήρες του είναι κι αυτοί πρώην Παντοκρατορικοί, όπως η Σαρντίκα-Νοθ. Ονομάζονται Ζωντανοί-Νεκροί, και αρχηγός τους είναι ο Ζαώρδιλ ο Σκοτωμένος – ένας άνθρωπος που κανονικά θα έπρεπε να είναι νεκρός. Δεν έσωσαν, όμως, τον έμπορο από τη Σαρντίκα-Νοθ για να τον ληστέψουν οι ίδιοι· αντιθέτως, τον καθοδηγούν ώστε να φτάσει, μέσω επικίνδυνων ορεινών περασμάτων, στον προορισμό του: την πόλη της Νασόλκαθ. Εκεί, ο Ζαώρδιλ ελπίζει να βρει περισσότερες δουλειές για τους μισθοφόρους του, αλλά ανακαλύπτει πως οι φήμες κυκλοφορούν γρήγορα και είναι πολλοί που ακόμα έχουν έντονο μίσος για όσους κάποτε υπηρετούσαν την Παντοκράτειρα. Ωστόσο, υπάρχει και μια γυναίκα – πρώην Παντοκρατορική κι η ίδια – που επιδιώκει συμμαχία, αν και σκιερή. Και ο Ηγεμόνας της Νασόλκαθ σύντομα ετοιμάζεται για πόλεμο εναντίον ληστών, και συγκεντρώνει στρατό από μισθοφόρους κάθε είδους…